احسان

بوسه بر عکست زنم ترسم که قابش بشکند قاب عکس توست اما شیشه ی عمر من است بوسه بر مویت زنم ترسم که تارش بشکند/ تار موی توست اما ریشه ی عمر من است مرغ دلم پر می کشد اندر هوای دیدنت/ آرام جان باز آ، که من مشتاق آن خندیدنت به ماتم مانده ام با صد هزاران آرزو / آغوش بازم، مضطرب در حسرت بوییدنت خداحافظ آقاجان🖤 ...